Er middenin

Ik vind het maar niks,
dat eindrijm.

Ook dat gedoe met consonanten,
alliteraties en metrische vormen:

nee, voor mij
hoeft dat niet per sé.

Al dat gepuzzel leidt maar
af van waar het om gaat:
de boodschap ergens in het midden.

De verwijzing naar het leven
dat centraal staat.

(En het enige is dat er is.)

Make-up

made up

make up for
you make up for...

opmaken
opgemaakt
op gemaakt
jij maakt op
hij maakt haar op
zij is op (gemaakt)

gemaakt op
ergens op gemaakt zijn
representativiteit (het zich anders voordoen dan het eigene voor iets anders)

Herinnering aan zelven

Denken:
Altijd het individu en de onberekenbare nuanceringen voorop.
Nooit het grote geheel uit het oog verliezen.
Blijven herzien en bijstellen: scherpte alom.
Daarom: nooit vaststellen.
Want: het individu stond voorop.
Wat daarmee is bedoeld: het persoonlijke, de dynamiek, het verbondene van alles dat voortkomt uit niets anders dan een constant ononderbroken samenspel van onontleedbare entiteiten.
Niets is vlak, niets is blijvend (behalve dat wat overstijgend is in het denken (zoals deze uitspraak)).
Blijf bijstellen, nooit achteroverleunen.
Leven is denken, denken is levend, nooit af, want niet in de dood te denken.
Ben visionair, of probeer het tenminste altijd te zijn. Ga nooit zomaar ergens vanuit (behalve van de liefde, sommige dingen weet je).
Blijf constant herzien, herformuleren, hernemen, herschrijven, herhalen.
Zoek naar vooruitgang.
Opbouwend is niet gebouwd op afkrakend, hoogstens op afgebroken.
Probeer alles mee te nemen.
Vergeet NOOIT dat elke persoon ALLES kan zijn: bereken nooit over menselijke aantallen. Menselijkheid is niet in cijfers uit te drukken. Het is van een andere orde.
Probeer het altijd te vatten, maar meen het nooit te hebben tegenover de wereld.
Leef-denk in het nu, in de betrokkenheid. Zonder je alleen af met ergens een doel. Duik erin om eruit te komen. Maak de wereld beter. Spaar iedereen. Word niet megalomaan.

Plakkerige teksten

U kent ze wel: van die T-shirts, stickers, mokken en wat dies meer zij met lollige teksten. Eén van die lolligheden is het gebruiken van het welbekende Coca Cola logo om iets anders te zeggen. U weet wel: hetzelfde lettertype, ander woord (iedereen kent ook het welbekende Shell-logo waarbij de schelp een kwaadaardige blik meegekregen heeft en de S pas op de plaats heeft gemaakt om Hell de ruimte te geven). De laatste tijd passeerde ik regelmatig een Coca Cola - stickervariant gekleefd tegen een stoplichtpaal. Ik sta daar te wachten op groen en irriteer me eigenlijk zonder pardon aan de rode aandachtstrekkerij. Wat luidt de logovervorming?
Aldus:

God

Geestelijke Dorstlesser

Prachtig uitgevoerd, dat zeker. Ik sta daar dan naar te kijken en wil het veranderen in:

God

Zielige wansmaak

Of ik stel voor andere stickers te produceren (in het kader van grof is in):

Vagina

Lichaamseigen Zuignap

Penis

Masculiene Dwarsboom

Uiteraard: dit alles in keurige Coca Cola stijl. Deze zou ik dan graag over de andere heen plakken en de reactie van de stickeraar afwachten. Een andere interessante optie is dat er een ware stickeroorlog uit gaat breken op die paal.

...maar aangezien ik mezelf pacifistisch acht (en dat mijn gebrek aan het ondernemen van actie ondersteunt) doe ik niets anders dan de ideeën opperen.

opklaring bij grauwe lucht

(een afhankelijkheidsverklaring)

afhankelijk van dat wat alles is
schrijft de typist, en de mist klaart op:
daar is veel te zoeken,
veel te zien, ervaringen rijker
en talloze malen meer
(maalt het in de gedachtemolen
die met gezwinde tred uit zicht verdwijnt,
want gedachten zijn op zich.)
Maar daar is de draad alweer gevonden:
er is dus vele malen meer, en zeker niet minder,
als je afhankelijk bent van datgene wat je maakt.

steeds meer van hetzelfde, en alles blijft

zinnen zwart van woorden
vullen pagina's wit van vezels
de nuancering zit ergens in het midden
ergens heb ik dit vaker gehoord
al te vaak gesproken over
zinnen en woorden, worden en zijn?
toch blijft het als een onuitputtelijke ziektekiem in mijn hoofd
en blijf ik oogsten wat overal ontkiemt
zijn er dingen die niet vaak genoeg gezegd kunnen worden?
over het onnodige van ellende?
over de ziekte in ons eigen systeem?
over het doorbreken van gewoontes?
over (luister, vul zelf maar in)?

Nieuw Verbarterd Woordenboek

V

Verkun'digen
I zelfst nmwrd, 1 mv van verkundige: verzamelterm voor verscheidenheid aan beroepen waarin een kunde voor wat zich veraf bevindt centraal staat, variërend van vogelspotterij tot astronomie 2 mv van verkundiger: zie onder II,2
II werkwoord 1 afgeleid van verkondigen, gaat het om een zichtbaar gemaakte verbetering (verkundiging) die de voorafgaande situatie in amateuristisch daglicht stelt; 2 dialectisch neologisme (afgeleid van verpleegkundige): iemand verre van behulpzaam zijn door plichtpleging te verzaken, zijnde het daadwerkelijk plégen van de kunde (vb.:"dat konde ge kundiger")

Adviesorganen

Er zijn van die mensen die heel gelikt en geslepen met zalvende stem verkondigen dat kwaad eigenlijk zo kwaad nog niet is. Immers: zonder kwaad geen goed. Hoe beredeneren zij dit nou? Laten we het vergelijken met zwart en wit. Dat zijn twee tegengestelden: zwart is voor ons het allerdonkerst, wit het allerlichtst. Maar hoe kunnen wij wit kennen? Niet als er geen donker zou bestaan. Ook het zwart kunnen wij slechts als het allerdonkerst kennen door het af te zetten tegen datgene wat niet enkel donker is. Klinkt allemaal ontzettend verleidelijk logisch. Zo ontzettend vanzelfsprekend logisch dat er van die mensen zijn die de vergelijking met zwart en wit op een voetstuk plaatsen en er van alles mee uitvreten. Zo zou kwaad niet kunnen bestaan zonder goed. Waarom? Nou...vergelijking...blablabla. Zwart-wit denken valt ons ten deel. Willen we dat? Neen. Dus wat doen we? We vernietigen het. Als volgt. We hebben geen weet van het hypothetisch bestaan van kwaad an sich. Noch van goed in haar puurste vorm. Dat zijn allemaal fabeltjes, niet zelden afkomstig van religieuze kwakzalverij.

Oké, lijkt me duidelijk, einde verhaal? Neen. Er is nog iets veel ergers dan deze onlogisch beredeneerde nonsens. Als je zegt dat kwaad zo slecht nog niet is, of ook maar een beetje een noodzakelijk onderdeel van de wereld (voor balans enzo), streef je niet meer naar een juist ideaal. Je klopt vergoelijkend de imperfectie op de schouders en eet gewetensussend een hapje mee met onrecht. Je bent een mens zonder volledige moraal. Toegeven aan zwart-wit denken leidt tot willekeurig en ongeleid gedrag: je gedraagt je nergens meer echt naar. Je moet genuanceerd denken (er is geen ene en andere zijde van de medaille, we hebben het hier over een godverdommes complexe werkelijkheid!!!). Uit dit genuanceerd denken volgt dat je alleen maar zo ongenuanceerd mogelijk je allerstinkendste best kunt en mag doen voor alles. Dit met lullige argumenten willen weerleggen is je gedragen als een slappe zak. Dan heb je geen kloten. Luister naar je kloten man! Alhoewel, kloten zijn ook niet altijd de meest verantwoorde raadgevers. En daarbij behoren ze niet tot de adviesorganen die elk menselijk lichaam bevat. In het volgende stuk: je beste adviesorganen.

Een andere half

Mijn helft voor altijd

Een altijddurend geheel,
en altijd wordt alleen maar meer.

Tussenverschil-engeschil

(conceptideeverpakking)
Met iemand meeleven, dat is maar half werk. Wat eruit voortkomt: medeleven, medelijden...de wil om iemand uit een lijden te verlossen. Niet de wil om iemand echt gelukkig te zien of te maken. Het heeft meer met jezelf en je eigen gemoedstoestand te maken dan met die van de ander.
In een verschillende klasse is het echt om iemand te geven: je betrekt je eigen persoon er zodanig bij dat je enerzijds je eigen oordeel niet opschort voor de ander om moeilijkheden en een mogelijke lijdensweg uit de weg te gaan, maar anderzijds stel je dit eigen standpunt ook geheel open voor de ander: je betrekt jezelf in de wereld van de ander zoals je de ander je eigen wereld in wilt trekken. Pas dan is er sprake van een opening voor een wederzijdse relatie en daarmee een mogelijk intrinsiek verbond. Het is geen uitwendig oplossen van problemen maar een (poging tot) creëren van een 'eenheid in veelheid' (zoals men dat zo mooi -of juist lelijk- abstract kan zeggen). Deze constante moeite en strijd voor en om elkaar lijkt mij de enige weg om een begrip als intersubjectiviteit tot een werkelijk begrip te maken. *En om er een werelds begrip van te maken mag dan wel een hoog gegrepen ideaal zijn (gezien het feit dat intersubjectiviteit tussen twee personen al zo vaak moeilijk tot stand of in stand blijkt te komen-(zijn)-houden), het is duidelijk mogelijk om ernaar te streven. Streefdoel: kritisch, oprecht, betrokken en ergens toe leidend.

Opgelopen via C.S. Lewis' idee van goddelijke liefde.

Citaat uit Samael's Jupiterian Vibe

Yes is the word to everything
to pain, to torture, to war and destruction
Yes is the word to everything
to liberty, to sweetness, to peace and construction
Choose, make up your mind before after is no more




Een roestvrijmetalen filosofie, me dunkt!

Korte Verhaaltjes deel 1

Het bestaan van een aardworm.

Kruipt soms omhoog, ziet lucht, maar niet heus, want ziet niets anders dan aarde.

Einde

GODVERDOMME!

Vloek een woord,
raas en tier,
maar waar je ook gaat:
het heden blijft altijd hier.
Zonder spiervertrekking
in die verdomde baan
om je heen, je kop gaat
gaat er,
gaat er misschien?
misschien lijk je
lijk je er soms onderdoor te gaan
maar je drijft niet weg;
terwijl gillend alles gebeurt
gaat alles gelijk op
en blijft bestaan
naast je schoenen
en verdomme wat maakt het ook uit
je gaat er doorheen en stapt verder
kijkt niet waar je bent maar:
Waar je wilt gaan,
daar plaats je je voet
en vertrapt wat er onder je zolen aan het zeuren is!
Zet Af!

TV EN (Tijd Voor Een Nieuwe)

?
Is dat zo?
Bepaalt de tijd of het tijd is, of bepaalt het gevoel dat het 'tijd' of 'hoog tijd' is dat? Laten we het bovenal eens hebben over hoogte en tijd. Als het de hoogste tijd is, houd je je arm dan hoog opgeheven om met een nadrukkelijke wijsvinger richting je wijzerplaat te priemen? Nee natuurlijk. Het antwoord is altijd dichterbij de waarheid (zo zegt men dat toch? of verdraai ik (nu) woorden in uitdrukkingen die net langs de ware afglijden? -ben ik dan een poeet?- ) . Het is niet wanneer de kerktoren op je harses valt. Noch het moment waarop je je broek nog eens op moet hijsen om je blaas net even dat beetje meer af te knellen. Het antwoord is: het is gewoon een stomme uitdrukking. Slaat helemaal nergens op. Net zoals wel meer. Er gebeurt godverdomme zoveelsteveel dat helemaal nergens op slaat. Je zou er mensen de koppen voor in willen slaan, ware het niet dat dat nou juist één van die dingen is die gebeuren die nergens op slaan.

Terug naar de tijd, om een logische lijn te beogen temidden van alle onzinnigheid en verspilling. Tijd Voor Een Nieuwe, TV EN. Ik hoor ergens denken (in een
verre achterhoek
van een hoofd
dat kraakt
en zegt:
"Ik ben verbonden met jouw nek"
Maar mijn zenuwen
gaan eraan onderdoor
en vlechten zich ertussen
ergens zit dan het geweten
dat de boel moet sussen.
Want ja, denken, wat doe je eraan
(sssss, het is niet jouw fout)
ik hoorde dus ergens denken: TV EN, dat slaat nergens op. EN TV DAN??? EN TV, laten we de afkorting weer oplengen: Een Nieuwe Tijd Voor. Ja, ik zeg, mensen, mensen:

Een Nieuwe Tijd Voor

Beeldwereld

Een vergrijpen aan
een beeld, dat
visueel ingesteld als we zijn,
zich heeft genesteld in ons ooghoofd
en niet meer
wil wijken voor een wereld
die zich

onder onze voeten
uitbeeldt met meer
dan beelden
dan we ons kunnen voorstellen
...dan (besef) zijn we bescheiden
en verscheiden ons niet (...)
door het verschil te benijden
maar beelden ons niet in dat we ons niet hulpeloos laten leiden, altijd.

Gezet

Wat
_is er mis _
met
(de sloot,
daarover kom je zekerder)
hakken?

Als ze mooi zijn,
lieflijk, sierlijk
en licht,
licht bewegen in je ogen?
Wat dan?

Zwaarte tilt slechts aan geslotenheid
en hoeken zijn recht als je wilt.
Loop (houd je staande) zoals je wilt,
maar stap niet op andere tenen.
(Zeker niet met naaldhakken.)

Rara, wat is het?

Mogelijke be/omschrijving:

Het blijft altijd terugkomen, en blijft onbevredigd. Toch kan die onbevredigde toestand bevredigend zijn wanneer je ermee om leert gaan.


...en het antwoord komt nooit.

De Epische Postbode

Onder fris naar beneden duikelend water ontwaar ik op mijn rechterhand datgene wat ik aan het verwijderen ben: de kreet "ITHAKA!". Was dat niet ooit datgene wat Odysseus, tijdens zijn terugreis vanaf het omvergeworpen Troje, vele jaren lang als wens voor ogen had? Het ooit eindelijk terugkeren naar zijn geboortegrond, zijn vrouw, zijn zoon, zijn huis? Zijn verlangen werd opgerekt tijdens een lange terugreis vol moeizame verwikkelingen; een Odyssee. Maar aan elke Odyssee komt een eind. Zo ook aan deze. Enkele halen met zeperig water voldoen om Ithaka voorbij te snellen, want Ithaka was nooit het einddoel. Voor Odysseus stond het voor niets anders dan de heropvatting van zijn geliefde leven. En voor mij? Voor mij was Ithaka slechts de Ithakalaan, een laan niet geheel ongepast gelegen in de nabijheid van de Odysseuslaan. In die betreffende laan diende ik niet te vergeten enkele poststukken, zij het aangetekend, zij het van grotere proporties, te proberen van mij af te schudden. Het was deels gelukt (elke Odyssee heeft haar obstakels), maar ik heb ondanks enkele horten en stoten (niet thuis, brievenbus te groot) toch de Ithakalaan achter mij gelaten. Odysseus moest de zeegod Poseidon na zijn aankomst in Ithaka nog goedgezind stemmen door ver landinwaarts een roeispaan te plaatsen om zijn leven leefbaar verder te kunnen leven. En ik, ik moest nog even naar het postkantoor om enkele poststukken terug te leveren alvorens ik weer huiswaarts keerde, terug naar de warme schoot waarnaar ik onderweg uitkeek.

er weg van zijn

een laatste
gebaar
vanuit het niets verschijnt
een einde
dat men kilometers verder
nog steeds na ziet glunderen
met beide benen in de trein.

Bijbeliograffiti

Soms krijg ik te horen dat ik toch echt de bijbel moet gaan lezen. Ergens zit er wat in, omdat het toch een belangrijk historisch document is, maar ergens anders ga ik toch liever andere dingen lezen. Misschien tijd voor een geactualiseerde vertaling?

Citaat:

'And on Day 8 God thought "I wanna Rock!!!" and thus created the Electric Guitar.'

...wat een verademing, wat een vooruitgang in leesbaarheid zou dat opleveren! Eindelijk een vertaling dichter bij de echte moderne mens. Dan verandert de algemene opvatting ook meteen van "de Bijbel, een steen aan je been" naar "The Bible Rocks!". Lang leve de vogelvrije vertalingen.



Een kleine toevoeging: de Bijbel wordt aanbevolen ter verscherping van het eigen (historisch) bewust-zijn, maar wat te denken van al die andere elementen die op de achtergrond van de geschiedenis steeds een belangrijke factor zijn geweest? We zouden Nobelprijzen achteraf moeten uitreiken voor al die uitvindingen en vernieuwingen die achter het kamerscherm van de vervlogen ontwikkelingen een vinger in de pap hebben gehad. Neem nu de uitvinder van het kaasmaakproces. Wedden dat menig wereldveroveraar na een bord eten met daaroverheen een geurende laag kaas dacht "Ach, wat kan mij dat buurland nou eigenlijk toch verrekken, als ze mij maar die heerlijke smeuïgheid op mijn dagelijks ontbijt blijven gunnen laat ik ze lekker met rust!" Ken uw klassiekers, eet kaas!

seulement Une

Een straalzon over hoofden van goud,
een zicht op landschap vol schoon oud,
bovenal blijft in de ogen de weerschijn
van dat wat
geen goud
-schijnend maar licht haarzelf-
geen schoon oud
-schoon maar eeuwig jong-
zowel naast als langs overal
bij mij blijft en zal zijn
Maakt gelukkig!

nog meer woorden

Wanneer we zingen, dan schreeuwen we.
Wanneer longen zich vullen met de omgeving
wordt de omgeving één in onszelf
en storten wij haar uit,
over onszelf en al het andere.

En tegelijk verglijdt het allemaal,
niets blijft, alles is ongrijpbaar.
Deeltjespolitiek is voor de minderen,
voer voor woorden.

Inhaken: we zijn mooier dan woorden!
Gebrek aan besef daarvan is oorzaak van onderlinge oorlogen van strijd tegen strijd die niets opleveren. Besef is ongrijpbaar. Valt niet te beseffen. Staat op losse schroeven. Moet nodig aangedraaid worden. Draait slechts om één ding. Het dingmatige, dwangmatige, beheerszuchtige, illusionaire idee van een onderliggend begrip.

Wartaal
Je moet het leven om het te zijn. Leef en ben. Ik ben dus ik leef. En jij? Dans jij wel naar Gods woord? Het enige idee dat weerspiegeld wordt in ogen van goud is datgene wat blikt in andersmans aktetas. Zonder blikken of blozen eten wij van een bord dat een ander was voorgezet. Neem een hap, ik gun het je. Een religieus beginsel is uitgangspunt van ellende. Ellende is de eeuwige valkuil: welkom in Gods Rijk? Schep je eigen rijk, schep jezelf rijk. Schep nog eens op. Schenk nog eens in.

Maar hoe zeg je wat?

Stralend verschijnen van zonnestralend wegkwijnen bij een verpieterd ogenblik waarin alles verloren lijkt te gaan zonder er ooit geweest te zijn. Een melancholisch moment is terug te horen in een aaneenschakeling van klanken die op elkaar bouwen en onderling vertrouwen op een samenhang die afgemeten wordt aan het onmeetbare en daarom geen meetlint behoeft: meten is geen taboe maar gebeurt niet als afzonderlijke actie: het gebeurt wanneer de dingen gebeuren die samen iets zijn.
Maar hoe zeg je zoiets?

Het is niet slecht, en het is wisselend,
het is zo voorbij en het is voor altijd.
Het blijft en komt soms weer opzetten.

Kracht van muziek, neem nu Empyr (goegel, eerste hit is raak): ze zeggen het, zonder woorden zelfs (met daarbovenop ook nog eens woorden).

Woorden, van die bepaalde dingen die geen vrijheid gunnen behalve in onbepaalde vaagtes van verre vergezichten die horizonten omlaag doen tuimelen. Woorden zijn toch de minderen als het om werkelijkheid gaat. We hebben mooiere dingen gemaakt ondertussen.

Een jaar voor altijd erbij!

En voor altijd dicht bij mij

Niemand die ooit kan verzinnen
wat schoonheid is, hier dichtbij binnen.

lichtvoetig

Het woord van de dag: Schijnwerper.

Een licht dat zich werpt, of is het slechts schone schijn die opspeelt?
Is het een zware verdrukking of wordt er een last van je schouders gestoten?
Het is in ieder geval een mooi woord, en dat in ons dagelijks taalgebruik!

navelstreng en meer van die verbindingen

(oftewel: geschreven tijdens een trein-verbinding)

het draconisch gedrocht dat
danst en sjanst en
nimmer weet
wanneer te lachen
te lachen lachen
glimt het
voorhoofdbreed
breeduit is de weg
geplaveid met kleine hoofdjes
vol hoop

MetAforische ReceptUur

Smeulen in gemosseldheid
smoren in olijven
drenken in deense sla
en dat moet dan beklijven.

Geen enkel lid heeft ooit gezegd
dat metafoor betekent op zich
want op zich is dat niets
afhankelijk aanhangsel van een taal
die we uitdrukken in beelden.

en soms, soms lopen beelden
van eten door liefde en leven
en zeggen we wat we bedoelen
maar zal de ander
knipperen met de ogen
en terecht sluiten en
verderslapen