Een stevig aangeschoten man geeft me een knuffel. Hij maakt zich van me los en roept "Versace!" Hij geeft aan dat hij me een luchtje op gaat doen, snelt naar binnen. Het kan zijn dat hij mijn jas vond stinken. (En eerlijk is eerlijk: misschien ruikt 'ie ook wel een beetje naar natte hond.) Hij komt terug naar buiten en wil het parfum het liefst royaal over mij aanbrengen. Ik probeer beleefd af te houden, maar ontkom niet aan een proeve op mijn pols. De rest van de avond word ik hier actief aan herinnerd bij iedere beweging van mijn rechterarm ook maar enigszins richting mijn reukorgaan.
No comments:
Post a Comment