Vicieus zwart-wit

Een cirkelende gedachte als ik naar buiten stap voor een moment:

Hoe sneller en gedrevener ik het op papier zet, hoe langer ik buiten kan zijn in de zon, een bries voelen die hoofd en spieren tot leven brengt en mij weer energie geeft om binnen te zitten en gedrevener te werken: omdat ik weet waarvoor ik het uiteindelijk doe: om buiten te zijn, in de zon, tussen groen en wind, kriebelende mieren en keuvelende vogels.

Maar het buiten blijft buiten en het binnen blijft binnen, en hoe krijg ik dat binnenste buiten zonder buiten aan binnen te denken? Er moet een verloop zijn tussen binnen en buiten, want in tegenstellingen kan niet vruchtbaar gedacht worden. En ergens in dat verloop wordt met inspiratie gedacht en geschreven. En ergens in dat verloop ligt een oplossing, een balans tussen twee niet bestaande uitersten. Want het buiten wordt als buiten ervaren door het ik-binnen, en is dus als zodanig niet een strikt buiten: het is de ervaring van een externaliserend binnen...en zo lopen we weer vast op een taal die zich heeft ontwikkeld aan de hand van formuleringen in tegenstellingen.

fanfiction: blowing up the cover

The world, according to which I reportedly live, has maintained a status of mystery. Does it do this on purpose, out of neglect, due to a lack of interest, or perhaps simply because the world has a highly romantic nature? Contrary to popular belief in the survival of the fittest and the law of strongest/meanest/fastest/luckiest bastard, it may well be that our lack of success in grasping the world as a whole stems from the fact that the world thinks this would be utterly boring and un-adventurous.

Instead, we are allowed, if not forced, to wonder aloud. We are thus ruled by the laws of the world: to take delight in a mislead sense of anarchy-sublime. But this is no dictatorial state of being, since the world is only this little part of the universe. And scientists are exploring parts of this universe frantically, risking the destruction of our romantic world. But oh! this is a new and exciting adventure! Maybe, after all, the universe is even more romantic? Or is the world just this rebel? Are there more rebels in the universe? All these questions could be indirectly answered by science. In the end, it is up to the world to make it into an exciting narrative. And we, children of the world, have proven to be quite excelling at sensational stories. Let's hear and tell.

Vergelijken

Vroeger moest ik niet zo veel hebben van peren. Gaf mij maar appels. Neutraler van smaak, sappiger, makkelijker te consumeren. Maar men verandert. Tegenwoordig moet ik bekennen juist die smaak van een goede conference peer erg op prijs te stellen: een unieke, volle smaak die niet snel gaat vervelen.

En soms heb ik gewoon toch weer ontzettend veel zin in een appel. En waarom zou ik dan nog de moeite nemen om zo'n ding te wassen en er omstandig mijn tanden in te zetten, als ze de smaak ook in pakvorm verkopen? Schaamteloos koop ik tegenwoordig pakken appelsap en laaf me met enige regelmaat aan dit schuldige plezier dat zonder weerstand mijn keel in glijdt.

(Deze gedachtekronkel werd in gang gezet door een voorgelegd vals statement: te moeten kiezen tussen Braveheart of David Lynch.)

woorden wiegen - waarheid werpen

Mensen die zeggen dat ze niet van septiemakkoorden houden; dat ze dissonanten lelijk vinden; dat symfonieën niet klinken; dat het volgen van je passies naïef is; dat drums een beperkt expressie-instrument zijn; dat dromen niet voor overdag bedoeld is; dat natuur maar duf is; dat middenklassementaliteit echt een duidbaar fenomeen is; dat explosief elektrisch gitaarspel maar lawaai is; dat deze wereld maar beperkt is; dat er niet genoeg andere wegen zijn tot een willekeurig Rome; dat zeggen wat je bedoelt niet netjes is; dat men van de liefde niet kan leven - we weten allemaal niet wat we missen, als we dat besef maar hebben bij elke overweging en keuze, bij elk oordeel en bij elke verdrongen twijfel!

Onzinspelingen

Ik ben veilig aangekomen, en ook weer afgevallen

in deze wereld van veilige veelvraatzucht

in bedekte termen daalden de dekens van waanzin op hem neer

gezonden door de paus - mobiele eenheden van de geest

belegen en belaagd bedacht hij romig stinkende volzinnen

die gejaagd neergehaald werden door een kroontjespen van een ander kaliber

het tij werd gekeerd toen de maan haar achterste liet zien

butt-first werd de sprong erg gewaagd in het ondiepe spiegelwater

herhaaldelijk verzon hij iets nieuws en keek zij toe

en steeds opnieuw dacht zij ik ken hem nu wel zo'n beetje

Things go

I

Things go,
but I would like you to have them
to hold them for a moment
after me

I am a thing
a feeling, loving thing

we all are things in this world
and we are all things in this world
and things are all in this world
and all things are in this world

we are all things in this
world
world that goes on about
and without us
and within us
all about us

you, hold them
me


II

Things come,
you hold me

and them, they look on
across the horizon of things
to see a reflection of another world in mirror-eyes
looking back across the world of another horizon into a world
that is still all things


III

that come and go


IV

is all, but is more to things
with eyes across the horizon into another world where all is things

Life Stories, 1

As a kid, I loved getting into a fight. The kickin', the punches. Keeping 'em coming, giving away some more, all for free. And the bruises afterwards. Ah, the pride I took in 'em.

Then I found Jesus. Nowadays, when somebody punches me in the face, I turn the other cheek.

...what the fuck happened to me?

tweede natuur

ik zie weer bomen en het bos
nu schrijf ik waar
en neem ook weer
de woorden tot me
die ooit zeiden
"zie daar, voorbij je horizon"

betoog in opbouw, online opslag

Waar gaat het nu om? In de kunst?

Zijn dat de vragen die men eigenlijk stelt? Waar men zich écht voor interesseert? Of gaat het uiteindelijk om het rechtvaardigen van een subsidie, om het onderbouwen van een politieke stellingname?

Laten we het daarom zo beginnen: kunnen we het ons veroorloven? Om zulke complexe materie te proberen vorm te geven? In hapklare opiniestukken die mensen het idee geven ergens een goed doordacht oordeel over te hebben? Kunnen we het ons permitteren? Om zulk een lange geschiedenis in korte brokjes te voeren aan een argeloos maar bijtgraag publiek? Dat vervolgens je hand afbijt in plaats van geduldig brokjes smikkelen?

let's start a bitchfight

ik zeg niks meer

dan mijn woorden

maar als mijn woorden

niet meer zijn dan dat
wat zeg ik dan

als de vorm niet vormend zou zijn?

punctuatie is ook een woord
én een verwijzing
naar wat buiten het woord zelf zou liggen:
het is een onderscheid dat duidt op een uiteindelijke eenheid
van langer wordende zinnen die niet meer afgebroken kunnen worden

door een witregel.

dus wat ik begrijp is dat ik ben

van een transcenderende nederigheid
en dat alles onderscheiden één is

helaas is dit slechts gestoei met concepten

en de waarheid schijnt niet lekker te liggen in afgebroken regels
daar komen we nog op terug
als er een antwoord gelezen kan worden

does this some-thing make sense to you?

outside is the public domain

inside is the public domain
on the side is the public domain
I tell you this in private

read my lips

they say

shhhhh
they say

...

dichotomy opposite interest and dynamite:

all four words are combined
to a super blow-up power
covering the ash of mumblejumble
(tradition)

there is a growing hegemony

everywhere
reflection requires distance
but there is no distance
left, since we seem to ourselves to be everywhere

we are thus delusional

for we cannot be everywhere
and thus: hegemony is no absolute
(no system (of thought) is)

too big to twitter(r)

High on Life*

*coffee, chocolate, pheromones, hormones, cookies, sunshine, kindness, dark chocolate with whole hazelnuts, talking to yourself in a silly voice, another coffee, honesty, perhaps a bit too much to be able to take it all in, you know...Life (and chocolate)

semantische lidwoorden 1

de wending
het wending

Synoniemenstapeling

redekavelen, insinueren, supponeren, assumeren, prakkiseren, bevroeden, pronostikeren, oreren, parlevinken, kouten, palaveren, poekelen, wauwelen, proponeren, declameren, beduiden, behelzen, spuien, ventileren, alluderen, intenderen, impliceren, mikken, rooien, lappen, opkalefateren, rehabiliteren, saneren

Defyne Genre

Post-mix: a late reaction to lo-fi - late because it died in the mixing process.

de zon breekt mooi

bomen vormen de tierelantijntjes van het lichtspektakel:
flinterdun scherven de stralen over ons heen


(wat als zonlicht glas was?)
(dit is een open vraag)

tijdreiziger

ik fiets over paden van mijn verleden
en zie hoe herinneringen zich laten doorkruísen
met mooie onbekende gezichten

ik fiets over paden van mijn verleden
en voel hoe het asfalt omhoogkomt
om mijn gezicht te betasten

ik fiets over paden van mijn verleden
en zal ik zeggen dat ik viel?

15:26 zegt de klok

Tussen wat je bent en wat je wilt zijn gaapt een kloof.

(Je wil-zijn. Je wild-zijn. Nee, gewoon: wat wil je zijn? Maar je bent al.)

Hoewel ik er soms (en soms ook vaak) moeite mee heb om 'm plat te drukken, tegen het glas, zodat de lichaamssappen zich uitsmeren tussen het uitwendige skelet door, walg ik regelmatig van de vlieg. Niet in de laatste plaats komt dit doordat de gelijknamige film mij er nadrukkelijk op wees dat dit dier haar voedsel verteert door er voor inname verterende zuren op te braken, ongeacht de status van het voedsel. Dit wil ik niet zijn. Toch ontstaat er regelmatig een walging als ik besef wat een mens van nature is. Wij verteren en vernietigen net zo goed op niets ontziende wijze. Ook erg is het besef dat het mens-zijn in dit stadium van wereldmanipulatie zich nog gruwelijker kan manifesteren dan wat slechts van nature noodzakelijk leek. Wij braken tegenwoordig ook over ons voedsel heen voordat wij het consumeren. En niet alleen ons beoogde voedsel is de pineut: het braken lijkt een virale infectie te zijn die zich welhaast ongeremd uitbreidt naar alle mogelijke takken van overlevings -en luxesport. We kotsen onszelf ook regelmatig onder op weerzinwekkende wijze: zelfvernietiging, zelfhaat is ons niet vreemd. Haat voor de ander hangt daar nauw mee samen. Ongenoegen, hebzucht, bezittingsdrang, bezettingsgeschiedenissen.

Vol afkeer en walging smeer ik de vlieg uit over het glas. De vlaag van medelijden en spijt die me normaal overvalt en soms ondraaglijk zelfverwijtend lijkt -en me daardoor op sublieme wijze menselijk laat voelen- blijft deze keer achterwege. Ik ben weer een stuk minder mens - of een stukje meer? Heeft het zin om zoiets te proberen te definiëren? Ik durf erop te gokken, te hopen, van niet.

(Het heden van wat je bent en het vooruitzicht naar wat je zou willen bereiken: ze maken een spanningsboog die je in leven houdt en laat sterven. Alleen de dood is het definitieve antwoord op al je wensen - na-leven in andere vormen is geen zijn, staat buiten het spel.)

Waarom ben ik niet gewoon zoals een hommel? Vreedzaam zwalkend van ontvankelijke bloem naar dankbare bodem.

I am a piece of poem

and now that I've been trying to help you
with something I don't understand myself
could you please tell me where I get off
and where the world begins?

Things happening

a thing that may happen with a child nearby:

someone gets stroked over the head
because he or she looks so sad

a thing that may happen when adults gather:

someone gets hit over the head
because he or she looks too sad

a two-fold warning:

watch out for grown-ups
don't be a fuck-up

and:

fuck off, I can hit myself (I'm a grown-up now)

Titel plaatsen

moet gaan nu

was altijd al heel ver weg
neem een laatste stap
zet af
en veer op en neer

dit is een bevel naar zelf

en tegelijk een beschrijving
een cirkel die doorbroken moet worden?

spiralen neergang?

omhoogkruipend
maar altijd uit andere gaten kijkend
dan de eigen ogen

zet af

springspringspringspring
springeenlaatstesprong
hoe?

er moeten er meer volgen

groter, gebogener
afstand tussen plaats en tijd
moet gelijk lopen
niet alleen tijd mag zich verplaatsen
terwijl de plaats in de tijd lijkt stil te staan

maar er gebeurt al zoveel

alleen: alles moet tegelijk gebeuren
en net dat ene zetje
kom op
zet af

ver weg

klinkt een echo

dat was ik

eerder al
die hetzelfde zei
het bericht wordt herhaald

zet af

blokblok

Na driehonderd kilometer, niks af.



Maar ik herneem mijn zinnen zoals ik die van anderen herneem,
en schrijf verwoed lege pagina's vol pogingen
(leeg leeg leeg)
Ik zou gaten moeten boren
- in mijn muur, die niet van mij is
- in structuur, door mij afwezig aangelegd
  en om mij heen
  als verstikkend web vang ik mijzelf,
  maar waar is verdomme die spin

een ik heeft slechts zichzelf te verdommen
(dit is geen slimme woordspeling meer)
mijn missie is ten einde
ik moet nu hoognodig beginnen
want: er staat hier teveel ik
ik moet naar buiten gaan, binnenkort
EN HOPELIJK DUURT DAT BUITEN LANG
(ik sluit mij uit, kapitaliseer mij, kostenplaatje?)
(ik haat het woord ik nu)

Nu: kort en intensief binnen
laat alles tegelijk beginnen met
ontrafelen en vlechten
een strijd moet een slag worden: geen remise maar slagvaardigheid.
nu ik nog

lyrics/thoughts/prosodie? statement/concept/mantra? all/none?

I am not in any way violent;

I simply oppose oppressive force

Nor will I ever hurt

But break what needs to be (be)
De -and reconstruct
Over and over again

Patience is the opposition of violence

Patience is the danger of allowing suppression
Patience is an axe that cuts both ways
and I will use it as my pencil
to strike colour where we think in black and white.
(To break through the surface)

Imagine?

to imagine an identity:

to create one, through

re-imagining what has been imagined

and creating it in your image,

letting it be a flight of fancy,

wherever it may take you:

to accept the unforeseeable,
yet to keep

a will - one without a hunger for power and control
 

is.this.possible?

Wij Citeren Weer

Deze keer stellingname uit Tolstoj's De Dood van Iwan Iljitsj:

(...) de beleefdheid, dat vervangingsmiddel dat zoveel lijkt op een vriendschappelijke menselijke verhouding.

(p38)

Openingszin

Ik blijf met de fiets het liefst op gebaande paden, maar te voet maakt het me niet zo veel uit.

Waan van de dag

hypes

korte termijn
vallei van lege gaten

lange duur

adem
zin