decontextualisering, gadverdamme

"Zelfs in de rotstuin rond de
Mariagrot reikhalsden hun paarse uitlopers
naar het licht."*


*uit: Erwin Mortier, Marcel, 1999

een semantische simulatie van onbehhhaaglijk gekiviet

politiek

polikliek
polikliniek
polenkinetiek
poliokritiek
poloklapwiek
prrrr-woekiewoe
wakawakajawaka
podopopokikikoko
padapadaprrrmbamkaba
poltiekabam
zzziekzzziekalarm

citateretoe

Fictie? Reflectie? Zinloze onderverdelingsneigingen? Citaten uit een roman:

"Aan alle kanten rondom hem was het ego bezig zich in mechanische termen te herconcipiëren, maar overal liep het uit de hand. Dat ego praatte voortdurend over zichzelf, roerde nauwelijks een ander onderwerp aan. Er was een industrie van controleurs verrezen - medicijnmannen die als taak hadden het werk van de toch al medicijnmannige artsenstand te doen toenemen en er de gaten van op te vullen - voor het behandelen van de gedragsproblemen van het ego. Die industrie hanteerde als basismethode vooral de herdefinitie. Gebrek aan geluk werd omgedoopt tot lichamelijke ongezondheid, wanhoop tot een juiste stand van de ruggengraat. Geluk werd beter voedsel, een verstandiger oriëntering van het meubilair en een betere ademtechniek. Geluk werd egoïsme. Het stuurloze ego kreeg te horen dat het zijn eigen stuurmechanisme was en het ontwortelde ego diende in zichzelf te wortelen - terwijl het gewoon moest blijven doorbetalen aan de nieuwe gidsen, de cartografen van de [verikte wereld].
(...)
Ondanks al het gebeuzel, alle diagnoses en alle nieuwe bewustzijnstoestanden waren de krachtigste uitingen van dat nieuwe, veelvuldig geduide nationale ego volstrekt onduidelijk. Want het werkelijke probleem was niet de schade aan de machine, maar die aan het hunkerende hart, waarvan de taal verloren ging. Overmatige hartschade, daar ging het om, en niet om spiertonus, voedsel, feng-shui of karma, niet om goddeloosheid of God. Wat de mens tot gekwordens toe opfokte was de overmaat niet aan gemak maar aan gefrustreerde, verijdelde verwachtingen.
(...)
...een cruciale, genegeerde, onbeantwoorde en misschien onbeantwoordbare vraag, dezelfde luide, levensverbrijzelende vraag als hij zichzelf net had gesteld: is dat nou het leven? Is dat verdorie álles? Is dat alles? De mensen werden wakker en beseften dat hun leven niet van hen was. Hun lichaam hoorde hun niet toe, en niemands lichaam hoorde iemand toe.

Uit: Salman Rushdie, Woede, Uitgeverij Contact, pp 180, 181, 182

we ARE the farts, you asshole

The city is farting. Not particularly in my direction: the city is farting indiscriminately, in all directions. The smell clouds my thinking: is the city, then, an ass? A big gaping hole of stinking possibilities. Everyone is equal here. Shit. No, that's bullshit. There are curves in this smell-hole. Edges. Dark depths near the epicentre, epic centre. Climbing hills, steep walls and flat plains. Big, flat plains on this bloody ass. Oh my, what a stench. I cannot think clearly. Is the city farting? Or am I? Are we?

citatentijd weerom

Hoog tijd om weer een paar mooie denk(st)ers hier aan het woord te laten; eerst Susan Neiman die een sterk boek op de volgende manier prachtig afsluit:

"Van de geschiedenis van de filosofie leren betekent niet haar zonder onderscheid accepteren. Met behulp van haar inzicht kunnen we enig licht werpen op de onze. We kunnen niet op dezelfde stellingen terugvallen die eerder door de denkers van de Verlichting werden verdedigd, zelfs niet op die van haar modernste vertegenwoordigers. Misschien ligt de hoop niet in het beantwoorden van de vraag naar de zin van het leven, maar juist in het verwerpen van die vraag. Zin is een menselijke categorie, en moet door mensen worden veroverd. Een leven dat bij voorbaat al zinvol is zou geen echt leven zijn geweest. Tussen de volwassene die weet dat hij geen rede in de wereld zal ontdekken en het kind dat weigert de zoektocht op te geven, ligt het hele verschil tussen berusting en bescheidenheid."

Uit: Susan Neiman, Het Kwaad Denken, Uitgeverij Boom, p.346

designshiRt

Waar kijk ik naar, uit?

ik verwelkom jullie allemaal in de grote leegte
draai een rondje om mijn as
kijk je ogen uit
want aan kun je er toch niks mee
dus leg ze maar neer
op dat nachtkastje daar
en zeg:

"Op sterk water kunnen ze misschien nog iets opleveren voor de toekomst."

maar in dit nu is de leegte

een grote troef
voor wie niets hoeft
maar wie hoeft er nu niets?

men begrijpt het niet

en keert zich af
voilà, ik heb de leegte weer
helemaal voor mezelf alleen
en draai een rondje om mijn assssssssssssssssssssss

HĒLMĀNOTH

ik ben geboren in de heilmaand;

zal ik dat met vreugde begroeten,
het langs mijn zijde laten glijden,
of er geluk uit proberen te delven?

ik stotter door het leven

onzeker over de klanken die ik moet kiezen
sta ik stil
en neem een stapje terug
maar alles blijft dichtbij

ondergeregeld sonnet

zijn aarzeling bracht hem terug
naar het leven dat hij had geleid

zijn woordenschat
schatte hij in zonder zelfgenoegzaamheid

het ademen werd zwaarder
naarmate de lucht meer in zich droeg

zijn leven werd woordeloos omarmd door zorgen
en warm dat het was

als een rad voor ogen?

je kunt jezelf heruitvinden
maar niet het wiel:
dat lag altijd voor je neus

Moderne Tegeltjeswijsheid

*****
***
*
Andere mensen proberen te helpen

is allemaal leuk en aardig,

maar doe dat gewoon in je vrije tijd.

*
***

*****

*met dank aan mijn eeuwige muze

Ik ben de onbewogen beweger

(een fragmentarische hineininterpretatie)

steun en twijfel
gaat en toeverlaat
uitgangspunt, nooit beweeg ik vanaf

verankerd, vast, niet losgaand -of laten
omdat ik niet wil uitzwenken naar een goddeloos bestaan

alles blijft en wij staan onbewogen door onder druk

zoals altijd iedereen circuleert
om eigen as
zo staat centraal het ik
dat zegt: beweeg naar mij toe
en roept en schreeuwt en ongehoord
beweging ontkent
en staat, als een beeld in een dynamische wereld
beeld-schoon genoeg?

WINTERPEINS

Wat vind ik aantrekkelijk?
Kleren.
Zeker als het koud is,
trek ik ze graag aan.

blijf ik erin?

ik houd zoveel van je
zie, ik wou 't je zeggen
maar ik kon het niet zeggen
want al wat ik zei was niets dat jou deed voelen wat ik voel

zie, ik houd zoveel van je
en dat blijf ik zeggen zoals ik het voel
maar misschien richt ik mezelf te gronde
al kan zo'n uitgeleide geen kwaad
want zie, ik houd zoveel van je dat de hemel verdwijnt
en er alleen grond overblijft om mijn hoofd in te steken

moet ik dan toch de rest van mijn leven gaan wroeten?
ik kan best tevreden zijn als onaf mens,
klaar om voor anderen te graven en bouwen

maar zie, ik houd zoveel van je
en als ik in je ogen kijk, zie ik wat ik mis
ik zou het je zo graag zeggen
nog eens, net als toen je mij omhelsde
en toen het leven mooi was en zonnestraalde
maar zie, ik kan je niet langer omhelzen zonder stortbuien
en grijze, grijze dagen
die als loden schoenen in mijn schoot liggen

maar zie, ik houd zoveel van je
dat ook die nieuwe omhelzing mij mooier toeschijnt dan geen omhelzing

zie, ik houd zoveel van je
zoveel houd ik van je
dat ik niet weet waar ik het leven moet vinden
nu jij mij er vrij in gevangen zet,
met mijn zelfgesmeden boeien

maar zie, ik houd zóveel van je
dat ik nog wel móet leven.
maar jij bent mijn leven
dus waar is dat houden dan?
waar is nu mijn houvast?
nu ik nog van je houd?
en om je ben?
en leef? en geef?

zie dan, ik houd zoveel van je
zoveel houd ik van je,
dat moet je zien,
en ergens zie je het ook maar zie ik jou niet meer
en zie, zoveel houd ik van je
dat ik niet meer kan zien, wil zien
als ik dat niet kan zien: jou, dichtbij tegen mij aan
onverwijld, onverpoosd en zo onveraf als onveraf maar zijn kan

zie, ik houd zoveel van je
dat ik woordenboeken ga herschrijven
omdat ik van je houd
en het nog niet goed kan zeggen

want ik wil dat je me hoort of hoorde wat ik zeg
of hoort wat ik zei
zie, je was en bent mijn liefde en mijn leven
en wat heb ik nu dan nog te geven behalve dat?
ik heb het toch al vergeven,
zoveel als ik van je houd.

ik wilde het je voor altijd zeggen
maar het lijkt dat ik dat niet kan.
dus schijn ik nu mij op jou
en zal altijd van je blijven houden
zo ver als de straal moet reizen om een straal te zijn
zo ver als ik moet gaan om te kunnen blijven houden
wat ik had, opdat ik niet volledig teniet word gedaan.
want wat ik wat was dat, zie, ik houd van je
ik houd van je ik houd van je ik houd van je

Quote of the Evening

"You have a strange power over people, Henry"
"It's my constant disapproval. Some find it fatherly."*

*from the movie 'The Extra Man' - approved and recommended

verblijd blijven

zonder jou: alleen leegte
om op te vullen met gemis

jij
van jou
en dankzij jou
is het mooiste dat me ooit is overkomen

daarom
op mijn knieën
dat we iets op kunnen bouwen
waar we allebei in kunnen zijn

een ruimte vol adem en leven
één ons, honderd procent
een wereld met liefde omgeven
geschapen, uit wie jij bent

ik wil één ding: alles jij

Neutralisatie

INTRO-DEDUCTIVE destraction

a dictionary dictates:
oblique
obliterate
oblivion

?

command: extract (distract) a message?

lique
literate
livion

like literature, live on

live on like literature: to be embedded in lifeless substances that are brought to an imagined life through the imaginative mind of the reader; to live every now and then

HOOFD: MIDDEn: neutraal
(Nu verder in ABN ipv AB-EN)
Het zich afzijdig houden van zaken wordt politiek correct een "neutrale positie" genoemd. Afzijdigheid is, helaas o gemakzuchtigen, ook een bepaalde positie. Desinteresse, angst, arrogantie. Maar ook: twijfel, uitzichtloosheid, wantrouwen. Het zijn dus niet allemaal strikt verwijtbare voedingsbodems, daarentegen wel situaties die vragen om verbetering. Het bestaan van een zogenaamde neutrale positie wordt daarom strikt gezien in een ideale situatie direct opgevolgd door een roep om hulp: wij willen van die neutrale positie af.

Daar tegenover staan posities die de idee van neutralisatie aanmatigend proberen te verspreiden, bevorderen en in de praktijk te ontwikkelen. Neutralisatie zou een positief gebeuren zijn, waarbij kwalijke eigenschappen worden uitgewist. Ik zeg: sporen van leven worden uitgewist, onbehandeld afgekeurd, bevooroordelend en vroegtijdig geschrapt, zonder serieus vizier neergemaaid en onder zoden gestoken. Neutralisatie is het beëindigen van leven, het promoten van een dode samenleving, de ambitie tot genocide. "Neutraal" is een fictie, een begrip dat gehanteerd kan worden als ondersteuning van abstracte gedachtevorming, maar nooit verward moet worden met zaken uit de categorie "concrete werkelijkheid". Het is een verzaking van menselijkheid, en ontleent aan dat principe het recht tot overkoepelend oordelen, tot statistisch bijschaven en tot beschamperen van het principe van individuele waardigheid.

einde van DEEL 1

Zeveren Over Jezelf

een levenskunst
die door een overmacht wordt verstaan
een verpletterende massa
aan janken en vloeken
is nog niet voldoende:
ik doe er een schepje bovenop

VERDER

Verder leven wij best gezond

Wij letten op wat wij eten en keuren
de producten

Wij kijken naar de inhoud

van wat men ons levert, en kiezen
weloverwogen

De verpakking, omslachtig

om elk ding verpakt, verdwijnt vervolgens
met een zwaai

naar de wereld

die uit zicht, verdwijnend,  in ons
bewustzijn verstikt.

Met interpunctie

Ik zie het leed: rond je neus tekenen lijnen zich af, en af en aan beweegt het leven als een dynamiek die steeds een beetje meer wegsnoept dan geeft; en toch geeft. En de naïviteit verdwijnt maar wordt herinnerd in de lijnen die iedereen ziet en steeds duidelijker herkent, op zichzelf betrekt. En zo, zo groeien we uit elkaar en isoleren ons van elkaar in medeleven voor elkaar en naar ieder ander, hoe naar kan het lopen. En zo ontstaat er een gedeeld lot en afzonderlijk einde tegelijkertijd. Blijven we elkaar zien?

zonder interpunctie

ik zie het leed rond je neus tekenen
lijnen zich af
en aan beweegt het leven
als een dynamiek die steeds
een beetje meer wegsnoept
dan geeft en de naïviteit
verdwijnt maar wordt herinnerd
in de lijnen die iedereen ziet en steeds duidelijker
herkent en op zichzelf betrekt
en en en zo groeien we uit elkaar en isoleren
in medeleven voor en naar
een gedeeld lot en afzonderlijk einde
blijven we elkaar zien

koffievlekken

vergadering
werk?
nee, maar wel:

koffievlekken

notities
vergadering
koffie

koffievlekken:

bewijs van
vergadering met koffie
niet echt meer dan dat

Dennen 2

ik word rustig bij het zien
van de zon op de stammen
en de schaduwtekening
die beweegt met de trage klanken
van gelukzalige treurnis.

en ruiken, ruiken!
ruiken het leven

Creed - Never Die

In searching for substance
We're clouded by struggle's haze
Remember the meaning
Of playing out in the rain

De dennen

In The Works

Uit de pols
in het geheugen
schrijven woorden zichzelf
zoals de bluf zich herwint

na een witregel van stilte
en zegt:
zie ik wist het wel
en spanning

daar houdt men van
toch?

de twijfel was toch binnengeslopen
in diezelfde witregel

en laat zich

steeds zichtbaarder gelden

met een drang van heb ik jou daar

Dus vanuit het niets zeg ik nu: gaat allen luisteren
naar Abbey Lincoln.